-उमाजी म. केळुसकर / वास्तव
महाराष्ट्राच्या सुसंस्कृत आणि प्रगतशील राज्याचा चेहरा वेठीस धरणारी, मानवी संवेदना गोठवून टाकणारी आणि काळजाचा थरकाप उडवणारी एक अत्यंत भयानक घटना नुकतीच समोर आली आहे. रायगड जिल्ह्यातील रोहा तालुक्यातून सुरू झालेला एका असहाय आणि ३१ वर्षीय गर्भवती तरुण मुलीचा प्रवास, चार जिल्ह्यांच्या सीमा ओलांडत थेट धुळ्यापर्यंत कसा पोहोचला आणि तिला कशा पद्धतीने जिवंत जाळण्यात आले, या संतापजनक वास्तवाने संपूर्ण राज्याला हादरवून सोडले आहे. कोकण, पश्चिम महाराष्ट्र, मराठवाडा आणि खानदेश या चार मोठ्या प्रांतांच्या भौगोलिक सीमांमधून हा संपूर्ण गुन्हेगारी कट रचला गेला, जो बघून माणूसकी मेली आहे की काय, असा गंभीर प्रश्न निर्माण होतो.
ही संपूर्ण कहाणी पिंकी हनुमंत काटकर नावाच्या एका ३१ वर्षीय तरुणीची आहे, जी पोटाची खळगी भरण्यासाठी किंवा परिस्थितीच्या रेट्यामुळे कलाकेंद्राच्या काळ्या दलदलीत येऊन अडकली होती. मूळची रायगडच्या रोहा परिसरातील असलेली ही मुलगी जेव्हा अहिल्यानगर जिल्ह्यातील जामखेड येथील एका कलाकेंद्रात काम करत होती, तेव्हा तिथल्या अंतर्गत वादाची आग भडकली. याच वादातून तिच्यावर भयंकर घातपाताचा कट रचण्यात आला. एका स्त्रीच्या शरीराला, तिच्या अस्तित्वाला आणि तिच्या पोटात असलेल्या गर्भाला कवडीमोलाची किंमत न देता तिला संपवण्याचे षडयंत्र रचले गेले. जामखेडहून तिचा हा प्रवास सुरू झाला तो थेट मराठवाड्याच्या दिशेने. धाराशिव जिल्ह्यातील कळंबमधील काही माणसे तिला घेऊन फरार झाली आणि तिला बीड जिल्ह्यातील मांजरसुंबा परिसरामध्ये आणण्यात आले. तिथे तिला अत्यंत अमानुषपणे, बेदम मारहाण करण्यात आली. त्या गर्भवती महिलेवर झालेल्या अनन्वित अत्याचाराने ती जागीच बेशुद्ध पडली. आरोपींनी ती मेली आहे असे गृहीत धरले आणि तिचे नामोनिशाण मिटवण्यासाठी तिथून तब्बल पाऊणे तीनशे किलोमीटर अंतरावर असलेल्या धुळे जिल्ह्याची वाट धरली.
धुळे-सोलापूर महामार्गावरील गरताड बारी परिसरातील एका डोंगराळ आणि निर्जन भागात तिला मृत समजून अंगावर पेट्रोल ओतून जिवंत जाळून टाकण्यात आले. एका जिवंत माणसाला, त्यातही एका गर्भवती महिलेला संपवताना त्या नराधमांच्या हाताची एक सेकंदही थरथर कापली नाही. हा घटनाक्रम फक्त एका हत्येचा प्रवास नसून आपल्या राज्यातील गुन्हेगारी मानसिकता किती विकृत आणि हिंसक झाली आहे, याचे जिवंत उदाहरण आहे. कोकणातील रोहा ते थेट खानदेशातील धुळे असा हा पाऊणे तीनशे किलोमीटरचा पल्ला म्हणजे कायद्याच्या आणि सुव्यवस्थेच्या चिंधड्या उडवणारा ठरला.
आज महाराष्ट्राच्या वेगवेगळ्या भागांत चालणारी ही कलाकेंद्रे आणि त्यामागचे गुन्हेगारी जगक म्हणजेच अंडरवर्ल्ड पुन्हा एकदा चव्हाट्यावर आले आहेत. कलाकेंद्रांमधील अनैतिक धंदे, पैशांची देवाणघेवाण, अंतर्गत वर्चस्व आणि महिलांचे होणारे शोषण यावर नियंत्रण ठेवणारी कोणतीही यंत्रणा सक्षम उरलेली नाही. जेव्हा एका हतबल महिलेचे राज्यभर अशा प्रकारे धिंडवडे निघतात, तेव्हा आपले समाजजीवन कोणत्या पातळीवर जाऊन ठेपले आहे याचा विचार करावा लागतो. गुन्हेगारांच्या मनात पोलिसांचा आणि कायद्याचा धाक पूर्णपणे नाहीसा झाला आहे, म्हणूनच ते एका महिलेला चार जिल्ह्यांतून बिनधास्त फिरवून मारहाण करू शकतात आणि जाळून खाक करू शकतात. या घटनेत धुळे पोलिसांनी ११ तासांचे सीसीटीव्ही फुटेज धुंडाळून आणि तांत्रिक तपासाची चक्र वेगाने फिरवून या क्रूर कृत्यातील चार नराधम आरोपींना अवघ्या तीन दिवसांत बेड्या ठोकल्या, ही एकमेव दिलासादायक गोष्ट ठरली आहे. पोलिसांच्या या कामगिरीमुळे या भीषण गुन्ह्याचा छडा लागला खरा, पण यामुळे निर्माण झालेला सामाजिक प्रश्न सुटत नाही.
गुन्हेगारांना पोलिसांची भीती वाटेनाशी झाली आहे आणि समाजाला माणसाच्या जिवाची किंमत उरलेली नाही, हे या प्रकरणावरून पुन्हा एकदा सिद्ध झाले आहे. जर अशीच परिस्थिती राहिली, तर महाराष्ट्रातील स्त्री सुरक्षिततेचा प्रश्न केवळ कागदावरच उरेल. पिंकी काटकर सारख्या अनेक मुली अशाच प्रकारे व्यवस्था आणि समाजाच्या क्रूर चक्कीत भरडल्या जात राहतील. या प्रकरणातील सर्व दोषींना तात्काळ कठोर फाशीची शिक्षा मिळणे अत्यंत गरजेचे आहे, जेणेकरून भविष्यात कुणीही अशा अमानुष कृत्याची पुनरावृत्ती करण्याची हिंमत करणार नाही. प्रशासनाने आणि समाजाने आता एकत्र येऊन या कलाकेंद्रांमधील काळ्या बाजारावर आणि गुन्हेगारी प्रवृत्तीवर कठोर वचक निर्माण करण्याची वेळ आली आहे, अन्यथा माणूसकीचा हा अंत असाच सुरू राहील.
